Piaskowanie jest podstawowym etapem profesjonalnej higienizacji. Pozwala usuwać biofilm, osady z kawy, herbaty, tytoniu i barwiących pokarmów oraz przygotować powierzchnię zębów do dalszych procedur profilaktycznych. Skuteczność zabiegu zależy od piaskarki, techniki operatora, rodzaju proszku, jego ścieralności i wielkości cząsteczek.
Dobrze dobrany piasek stomatologiczny powinien odpowiadać stanowi tkanek, obecności uzupełnień, implantów, aparatów ortodontycznych i wrażliwości pacjenta. Innego materiału używa się do usuwania przebarwień, a innego do delikatnej pracy w okolicy dziąseł.
Wodorowęglan sodu- do mocniejszych osadów
Proszki na bazie wodorowęglanu sodu mają wyższą ścieralność. Dobrze radzą sobie z widocznymi osadami naddziąsłowymi i przebarwieniami na szkliwie. Sprawdzają się podczas standardowej higienizacji u pacjentów bez dużej nadwrażliwości i odsłoniętych powierzchni korzeni.
Nie są jednak wyborem do każdego zabiegu. Przy cienkim biotypie dziąsła, recesjach, implantach czy rozległych pracach protetycznych lepiej sięgnąć po delikatniejsze proszki. Wodorowęglan wymaga właściwego ustawienia strumienia i zabezpieczenia tkanek miękkich.
Glicyna- delikatna praca przy biofilmie
Glicyna ma mniejsze cząsteczki i niższą ścieralność niż wodorowęglan sodu. Dzięki temu może być stosowana w procedurach wymagających łagodniejszego działania, między innymi w okolicy przyzębia, przestrzeni międzyzębowych i u pacjentów objętych terapią periodontologiczną.
To materiał przydatny wtedy, gdy celem jest głównie usunięcie biofilmu, a nie intensywne ścieranie przebarwień. Dobrze dobrana technika pracy pozwala ograniczyć dyskomfort pacjenta.
Erytrytol- profilaktyka i praca poddziąsłowa
Erytrytol wyróżnia się drobną strukturą cząsteczek. Jest stosowany w procedurach profilaktycznych, szczególnie tam, gdzie potrzebna jest precyzyjna i delikatna praca. Może być używany w okolicy implantów, aparatów ortodontycznych, uzupełnień protetycznych oraz w wybranych wskazaniach poddziąsłowych.
Przy wyborze proszku warto ocenić:
- rodzaj osadów i ilość biofilmu,
- stan dziąseł oraz obecność kieszonek,
- nadwrażliwość zębiny,
- obecność implantów lub prac protetycznych,
- kompatybilność proszku z piaskarką,
- komfort pacjenta podczas zabiegu.
Taka analiza pozwala dobrać materiał do konkretnej procedury zamiast pracować jednym proszkiem w każdej sytuacji.
Jak dobrać proszek do gabinetu?
Gabinet higienizacyjny powinien mieć dostęp do kilku rodzajów proszków. Wodorowęglan sodu sprawdzi się przy mocniejszych przebarwieniach, glicyna przy delikatniejszym oczyszczaniu, a erytrytol w profilaktyce opartej na kontroli biofilmu. Na https://sklep.marrodent.pl/stomatologia/profilaktyka/piaski-profilaktyczne.html dostępne są materiały dla gabinetów, które chcą dobrać proszki do różnych procedur.
Dobry wybór nie kończy się na składzie proszku. Liczą się technika operatora, dobór końcówki, ustawienia urządzenia i ocena tkanek. Dzięki temu piaskowanie może być skuteczne, komfortowe i bezpieczne.